STI – przyczajony wróg

STI (Sexually Transmitted Infections) – przyczajony wróg

Groźne konsekwencje bezobjawowych infekcji

Jak donosi WHO, każdego dnia odnotowuje się ponad milion nowych przypadków zakażeń przenoszonych drogą płciową (z ang. Sexually transmitted infections, STI). Mimo to wciąż pozostają one tematem tabu. Dodatkowo wiele infekcji urogenitalnych przebiega bezobjawowo, dlatego często pozostają niezauważone, niezdiagnozowane i nie są leczone. Konsekwencją tego jest nieświadome rozprzestrzenianie zakażenia.

Do grupy patogenów wywołujących zakażenia z kategorii STI zalicza się bakterie, wirusy, parazyty oraz grzyby przekazywane głównie podczas zbliżeń intymnych. Część patogenów z grupy STI może również zostać przeniesiona z matki na dziecko w czasie ciąży lub podczas porodu siłami natury.

Choroby przenoszone drogą płciową mogą prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Najpoważniejsze z nich to niepłodność, poronienia lub upośledzenie płodu. U osób z opryszczką (wirus HSV) lub kiłą (Treponema pallidum) wzrasta dodatkowo ryzyko zakażenia HIV.

Z tego względu nie należy lekceważyć żadnych symptomów nasuwających podejrzenie STI, a osobom mającym za sobą ryzykowne zachowania seksualne zaleca się profilaktyczne wykonanie badań. Diagnostyka często opiera się na hodowlach mikrobiologicznych lub detekcji DNA patogenów w próbce pacjenta z zastosowaniem technik biologii molekularnej. Testy genetyczne są szczególnie wskazane w przypadku patogenów, których hodowla jest trudna bądź niemożliwa do przeprowadzenia. Za pomocą testu EUROArray STI (EUROIMMUN) można zbadać próbkę pacjenta na obecność materiału genetycznego 11 istotnych patogenów z grupy STI w jednej reakcji.

Groźne-konsekwencje-bezobjawowych-infekcji

Bakteryjne infekcje przenoszone drogą płciową

Najczęstsze zakażenia z grupy STI są wywoływane przez Chlamydia trachomatis. Infekcja zwykle ma przebieg bezobjawowy, ale może powodować stan zapalny w obrębie narządów płciowych, a w perspektywie długoterminowej – niepłodność. Matka w trakcie naturalnego porodu może zakazić tą bakterią dziecko, narażając je na poważne powikłania.

Neisseria gonorrhoeae powoduje rzeżączkę. Choroba ta atakuje błonę śluzową dróg moczowych, macicy, odbytu czy spojówki oka. Wstępujące zakażenie może prowadzić do zapalenia gruczołu krokowego czy najądrza u mężczyzn, a u kobiet do zapalenia jajowodu.

Dwa spokrewnione rodzaje bakterii: Mycoplasma (M. hominis, M. genitalium) i Ureaplasma (U. urealyticum, U. parvum) są dość często wykrywane w drogach moczowo-płciowych aktywnych seksualnie mężczyzn i kobiet. Infekcje te są z reguły asymptomatyczne. Wywołują jednak zapalenie cewki moczowej i niższych partii narządów rodnych, co może zakończyć się niepłodnością.

Kiła (inaczej syfilis) to choroba weneryczna wywoływana przez Treponema pallidum. Jej przebieg  cechuje kilka faz. Powstanie owrzodzenia w miejscu zakażenia, któremu towarzyszy obrzęk okolicznych węzłów chłonnych, charakteryzuje pierwszą fazę (kiła pierwotna). W drugim stadium węzły chłonne są spuchnięte, może wystąpić egzema i nadmierne wypadanie włosów, utrata wagi, gorączka, ból głowy i gardła (kiła wtórna). Trzeci i czwarty etap przebiega z zajęciem narządów wewnętrznych, a czasem także systemu nerwowego (kiła układu nerwowego). Syfilis w trakcie ciąży prowadzi do poronienia.

Haemophilus ducreyi jest czynnikiem etiologicznym wrzodu miękkiego powstającego na zewnętrznych narządach płciowych. Bakteria ta jest szczególnie problematyczna w regionach afrykańskich, południowo-wschodniej Azji oraz Ameryce Południowej. W krajach europejskich spotykana jest dość rzadko.

Parazytowe i wirusowe infekcje przenoszone drogą płciową

Wirusy opryszczki (HSV-1, HSV-2) to czynniki zakaźne występujące powszechnie na świecie. Typowe opryszczkowe pęcherzyki pojawiają się w okolicy ust (HSV-1) i genitaliów (HSV-2). Przeniesienie zakażenia opryszczką podczas porodu z matki na dziecko może spowodować choroby zagrażające jego życiu.

Trichomonas vaginalis to pasożytniczy pierwotniak wywołujący rzęsistkowicę – stan zapalny pochwy i cewki moczowej.

Infekcje z grupy STI patogenami takimi, jak Chlamydia, Neisseria, Treponema czy Trichomonas można wyleczyć za pomocą odpowiednich antybiotyków. Wirusowe zakażenia STI, np. opryszczkę, można jedynie zaleczyć. W stanach obniżonej odporności wirus opryszczki może się ponownie uaktywnić.

Autor: Dr Daniel Langenstroth-Röwer
Tłumaczenie: Dorota Musiał
EUROIMMUN POLSKA Sp. z o.o.
www.euroimmun.pl
www.euroimmundna.pl

Więcej o badaniu STI: https://www.sklep.euroimmundna.pl/pakiet-weneryczny-11/88-pakiet-weneryczny-11-.html

Nie znalazłeś odpowiedzi na nurtujące Cię pytanie? Prześlij je nam, a odpowiedź wkrótce ukaże się na blogu: blog@euroimmun.pl

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.