Rewolucyjna metoda diagnozowania alergii

Postęp, jaki dokonał się we współczesnej alergologii, sprawił, że pacjenci nie muszą już zgadywać ani dochodzić metodą prób i błędów, co jest źródłem ich dolegliwości. Molekularna diagnostyka alergii to całkowicie nowe podejście do tematu rozpoznawania przyczyn wywołujących alergię.

Na czym polega molekularna diagnostyka alergii?

Tradycyjne testy diagnostyczne wykorzystują do zidentyfikowania źródła alergii pełne ekstrakty alergenów, np. pyłek brzozy, orzeszki ziemne, jad pszczoły itp. W diagnostyce molekularnej stosuje się natomiast komponenty alergenów (pojedyncze białka). Pozwala to precyzyjnie ustalić, które składowe alergenu są rzeczywistą przyczyną objawów alergicznych, a które źródłem reakcji krzyżowych z innymi alergenami.

Co daje molekularna diagnostyka alergii?

Informacje otrzymane dzięki molekularnym testom alergologicznym wskazują, na które konkretnie białka pacjent jest uczulony. Jest to szczególnie ważne przed planowanym odczulaniem, np. na pyłki czy jady owadów, przed wprowadzaniem zaleceń dietetycznych i diet eliminacyjnych, w monitorowaniu rozwoju tolerancji na wybrane alergeny pokarmowe oraz do oceny ryzyka wystąpienia ciężkich reakcji ogólnoustrojowych, np. wstrząsu anafilaktycznego.

Odczulanie

Odczulanie na pyłki nie zawsze jest skuteczne, ponieważ w szczepionce używanej do odczulania dominują tzw. komponenty główne, czyli alergeny, które uczulają ponad 50% osób cierpiących na alergię (w przypadku brzozy będzie to obecność przeciwciał przeciwko komponentowi Bet v1, natomiast w przypadku tymotki łąkowej – obecność przeciwciał przeciwko komponentom Phl p1 i/lub Phl p5). Przed odczulaniem warto zbadać obecność przeciwciał przeciwko alergenom głównym, ponieważ ich brak prognozuje niską skuteczność planowanego odczulania.

Badanie testem opartym o komponenty alergenów warto wykonać również przed odczulaniem na jady owadów, by ustalić, czy pacjent jest uczulony na oba jady (osy i pszczoły) czy tylko na jeden z nich, a reakcja z drugim jest związana z reaktywnością krzyżową. Pozwoli to uniknąć sytuacji, w której niewłaściwie zdiagnozowany pacjent będzie niepotrzebnie przyjmował szczepionkę odczulającą, co może doprowadzić do niepotrzebnej immunizacji, np. wywołania objawów alergii.

Wskazówki dietetyczne

Diagnostyka komponentowa alergii pozwala lepiej dopasować zalecenia dietetyczne, uwzględniając indywidualne właściwości poszczególnych białek w zależności od tego, czy są poddane obróbce termicznej, jak gotowanie czy pieczenie, czy też spożywane są w formie surowej. Osoby uczulone na kazeinę, która jest głównym alergenem mleka krowiego, nie będą w ogóle tolerowały produktów mlecznych, ponieważ kazeina jest szczególnie odporna na działanie wysokich temperatur. Osoby uczulone na inne komponenty mleka (np. alfa-laktoalbuminę, beta-laktoglubulinę, BSA czy laktoferynę) prawdopodobnie będą tolerowały produkty mleczne poddane obróbce termicznej, np. gotowane mleko, wypieki zawierające mleko.

Monitorowanie rozwoju tolerancji

Monitorowanie poziomu przeciwciał jest pomocne w ocenie rozwijania się tolerancji na niektóre produkty. W przypadku mleka obecność przeciwciał przeciwko kazeinie (Bos d8), a w przypadku jaja kurzego obecność przeciwciał przeciwko owomukoidowi (Gal d1), które są markerami tolerancji na te pokarmy, wskazuje na duże prawdopodobieństwo długotrwałej i cięższej objawowo alergii. Spadek poziomu przeciwciał będzie informował o nabywaniu tolerancji, natomiast ich wzrost może sugerować zaostrzenie objawów.

Ocena ryzyka wstrząsu anafilaktycznego

Alergia na orzeszki ziemne jest bardzo często związana z silnymi reakcjami ogólnoustrojowymi, np. zagrażającym życiu wstrząsem anafilaktycznym. Obecność przeciwciał przeciwko przynajmniej jednemu spośród komponentów: Ara h1, Ara h2, Ara h3 lub Ara h9 może wskazywać na ryzyko ciężkich reakcji. W takich przypadkach chory powinien być bezwzględnie zaopatrzony w zestaw przeciwwstrząsowy z adrenaliną.

Na łagodniejszą postać alergii będą wskazywały przeciwciała przeciwko komponentowi Ara h8. W budowie jest on podobny do wielu komponentów występujących w pokarmach pochodzenia roślinnego, np. pyłku brzozy, jabłkach, selerze, orzechach itp., dlatego możliwa jest krzyżowa reakcja pomiędzy nimi. Praktycznie oznacza to, że osoba pierwotnie uczulona na pyłek brzozy może mieć alergię na jabłko, seler, orzechy laskowe, orzeszki ziemne, soję, truskawki i inne.

Więcej na http://www.alergiczne.info/testy-dpa-dx

Autor: Michał Podkalicki
EUROIMMUN POLSKA Sp. z o.o.
www.euroimmun.pl

Nie znalazłeś odpowiedzi na nurtujące Cię pytanie? Prześlij je nam, a odpowiedź wkrótce ukaże się na blogu: blog@euroimmun.pl

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *