Profesor Bożena Cukrowska - Diagnostyka celiakii w świetle najnowszych rekomendacji

Diagnostyka celiakii w świetle najnowszych rekomendacji

Wywiad z Profesor Bożeną Cukrowską z Pracowni Immunologii w Instytucie „Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka”.

Pani Profesor, dużo się ostatnio mówi na temat glutenu i związanych z nim dolegliwości. Proszę powiedzieć, czym właściwie jest celiakia.

Celiakia to choroba o podłożu autoimmunizacyjnym. Polega ona na tym, że u osób z predyspozycją genetyczną spożywanie glutenu (czyli białka znajdującego się w zbożach) wywołuje nieprawidłową odpowiedź układu immunologicznego. Nie należy mylić celiakii z alergią na gluten, gdyż patomechanizm tych dwóch chorób jest zupełnie inny. W przypadku alergii na gluten diagnostyka opiera się na ocenie swoistych przeciwciał w klasie IgE. W celiakii głównymi czynnikami aktywującymi układ immunologiczny do nieprawidłowej odpowiedzi są geny i gluten. Głównymi, ale nie jedynymi. Wskazuje na to różny wiek zachorowania na celiakię, mimo że w Polsce gluten wprowadzamy do diety niemowląt około 5.-6. miesiąca życia i spożywamy go niemal codziennie. Nie do końca potrafimy odpowiedzieć na pytanie, co powoduje, że zaczynamy chorować dopiero jako osoby dorosłe. Możliwe, że są to np. infekcje wirusowe lub bakteryjne, stosowanie antybiotyków, zmiana diety lub inne czynniki, które powodują tzw. dysbiozę jelitową, czyli zaburzenia składu mikroorganizmów zasiedlających nasze jelita

Jakie zatem są objawy celiakii?

Celiakia klasyczna rozwija się u dzieci do 2. roku życia po kilku tygodniach od momentu wprowadzenia do diety glutenu. W tej postaci celiakii dominują przewlekłe biegunki, opóźnienie rozwoju fizycznego, niedożywienie, wtórne niedobory, np. żelaza, wapnia. U niektórych dzieci mogą występować zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, tzw. encefalopatia.

Z kolei u starszych dzieci i dorosłych częściej obserwuje się nieklasyczne, atypowe postacie celiakii. Wśród nietypowych objawów związanych z przewodem pokarmowym można wyróżnić ból brzucha, wzdęcia, nudności , a nawet zaparcia. Istnieje też cała grupa objawów niezwiązanych z przewodem pokarmowym, np. przewlekła niedokrwistość, zaburzenia gospodarki wapniowej, które u dorosłych objawiają się osteoporozą i skłonnością do złamań. U niektórych pacjentów mogą występować symptomy charakterystyczne dla zaburzeń neurologiczno-psychiatrycznych, takich jak neuropatie, niektóre formy padaczki, ataksja, męczliwość, zaburzenia koncentracji, zespół ADHD, stany depresyjne, a nawet schizofrenia. U dzieci może występować także opóźnione dojrzewanie płciowe, a u osób dorosłych celiakia może objawiać się m.in. trudnościami w zajściu w ciążę.

Znamy również skórną postać celiakii, czyli opryszczkowate zapalenie skóry, inaczej zwane chorobą Duhringa. Ponieważ choroba cechuje się zróżnicowanymi objawami, jej rozpoznanie jest trudne. Skórna postać celiakii może być np. mylona z atopowym zapaleniem skóry. Dosyć częstym błędem diagnostycznym jest też rozpoznanie u osób chorych na celiakię zespołu jelita drażliwego (IBS). Ze względu na nietypowy obraz kliniczny zdarza się, szczególnie w przypadku pacjentów dorosłych, że rozpoznanie celiakii następuje średnio po około 13 latach od pojawienia się pierwszych objawów choroby.

Jakie są oficjalne rekomendacje w zakresie celiakii?

 Diagnostyka celiakii na przestrzeni lat zmieniała się, a ostatnie rekomendacje Europejskiego Towarzystwa Gastroenterologów, Hepatologów i Żywienia Dzieci (ESPGHAN) opublikowane w 2012 roku podkreślają znaczenie badań serologicznych. Wcześniej podstawą diagnostyki celiakii, tzw. złotym standardem, była ocena zmian histopatologicznych w bioptatach uzyskanych w trakcie endoskopii z jelita cienkiego. Celiakię rozpoznawano, gdy w wycinkach dwunastnicy występował zanik kosmków jelitowych.

Nowe rekomendacje ESPGHAN z 2012 roku w przypadku podejrzenia celiakii u dzieci zalecają jako pierwszoplanowe badania swoistych przeciwciał w surowicy krwi. W pierwszej kolejności, niezależnie od wieku, należy wykonać badania na obecność w surowicy przeciwciał skierowanych przeciwko transglutaminazie tkankowej (anty-tTG), gdyż one cechują się najwyższą czułością.

W przypadku celiakii badane są przeciwciała anty-tTG w klasie IgA. Ponieważ około 10% chorych z celiakią ma deficyt IgA, jednocześnie należy oznaczyć stężenie całkowitych IgA. Jeśli u chorego stwierdzimy podwyższone stężenie przeciwciał anty-tTG IgA, takiego pacjenta należy skierować do dalszej diagnostyki (wykonanie biopsji i histopatologiczna ocena wycinków). Jeżeli pacjent ma deficyt IgA, należy wykonać badanie w klasie IgG. Do dyspozycji mamy przeciwciała przeciwko deamidowanym peptydom gliadyny i przeciwciała endomysialne (EMA).

Czy z rekomendacji ESPGHAN wynika, że u dzieci można rozpoznać celiakię bez wykonywania biopsji jelitowej?

Tak, choć nie zawsze. Celiakię bez biopsji można rozpoznać u dzieci, które mają objawy celiakii, w ich surowicy stwierdza się wysokie stężenie przeciwciał anty-tTG w klasie IgA i EMA w klasie IgA oraz mają one haplotyp HLA-DQ2 i/lub HLA-DQ8. Dzieci niespełniające tych warunków muszą być diagnozowane zgodnie z wcześniej obowiązującymi kryteriami, czyli muszą mieć wykonaną biopsję jelita cienkiego, w której stwierdza się charakterystyczne zmiany.

A jakie są zalecenia diagnostyczne u dorosłych?

Gastroenterolodzy dorośli uważają, że u dorosłych pacjentów należy zawsze wykonać biopsję jelitową i ocenić bioptaty histopatologicznie. W pewnym sensie u dorosłych wykonuje się endoskopię jako badanie przesiewowe, które pozwala wykluczyć również inne choroby. Niemniej jednak, przeciwciała przeciw transglutaminazie tkankowej w klasie IgA, podobnie jak u dzieci, są bardzo charakterystyczne i pomocne w diagnostyce celiakii u dorosłych.

Wróćmy jeszcze na chwilę do badań genetycznych. Jakie informacje można z nich uzyskać?

Powszechnie sądzi się, że badania genetyczne służą do rozpoznania celiakii. Tymczasem badania te mogą co najwyżej wykluczyć celiakię, a nie potwierdzić. Osoby, u których nie stwierdzono haplotypu HLA-DQ2 lub HLA-DQ8, na 99% nie będą miały celiakii. Jednocześnie należy pamiętać, że krewni osoby chorej, którzy mają haplotyp HLA-DQ2/DQ8, powinni mieć wykonywane przesiewowe badania serologiczne, bo wszyscy członkowie rodziny chorego znajdują się w grupie ryzyka i to właśnie u nich warto wykonać testy genetyczne. W grupie ryzyka oprócz krewnych 1° stopnia chorego na celiakię znajdują się osoby z chorobami, takimi jak: cukrzyca typu 1, zespół Downa, zespół Turnera, autoimmunizacyjne choroby tarczycy i wątroby.

Z uwagi na różnorodność objawów większość chorych trafia przede wszystkim do lekarzy POZ. O czym powinien pamiętać lekarz pierwszego kontaktu, podejrzewający u pacjenta celiakię?

Lekarze POZ powinni kierować chorych na badania serologiczne, które charakteryzują się bardzo wysoką czułością i swoistością. Ale jeśli pacjent jest na diecie bezglutenowej, musi zacząć spożywać gluten – co najmniej przez 4-6 tygodni. Jest to ważne, gdyż na diecie bezglutenowej normalizuje się stężenie przeciwciał, a zmiany histopatologiczne cofają się. Nie można więc rozpoznać celiakii, jeśli pacjent jest już na diecie bezglutenowej. Druga ważna informacja, którą należy uzyskać, dotyczy leczenia, przede wszystkim immunosupresyjnego. Z kolei choroby przebiegające z gorączką mogą nieswoiście aktywować wyższe stężenie przeciwciał. Podsumowując: pacjent skierowany na badanie przeciwciał w kierunku celiakii nie może mieć gorączki, nie powinien przyjmować leków immunosupresyjnych i powinien być na normalnej diecie.

 

Dziękuję za rozmowę.

Rozmawiał: Mateusz Miłosz
EUROIMMUN POLSKA Sp. z o.o.
www.euroimmun.pl

Więcej informacji na: www.euroimmundna.pl

Nie znalazłeś odpowiedzi na nurtujące Cię pytanie? Prześlij je nam, a odpowiedź wkrótce ukaże się na blogu: blog@euroimmun.pl

15 komentarzy do “Diagnostyka celiakii w świetle najnowszych rekomendacji

  1. Witam!
    Czy obecnie, żeby wynik badania krwi oraz biopsji pokazywał rzeczywistość, trzeba być na diecie GLUTENOWEJ?
    Czy w przypadku trzymania się diety te badania mogą nic nie pokazać? W internecie krąży wiele wersji, a lekarz pierwszego kontaktu, niestety, też nie zna odpowiedzi na to pytanie.
    Pozdrawiam.

    • Pod wpływem stosowania diety bezglutenowej u Pacjenta z celiakią zanikają przeciwciała specyficzne w tej chorobie (anty-tTG, EMA, anty-DPG) wykrywane w testach z krwi. Błona śluzowa jelita cienkiego również ulega regeneracji i dochodzi do odbudowy kosmków jelitowych zniszczonych przez chorobę. Tym samym badanie przeciwciał z krwi czy wykonanie biopsji jelita cienkiego podczas stosowania diety bezglutenowej wiąże się z wysokim ryzykiem wyników fałszywie ujemnych. Testy te będą niemiarodajne u Pacjentów, którzy już wyeliminowali gluten z diety. Stosowanie diety bezglutenowej nie ma jedynie wpływu na wynik badania genetycznego w celiakii, które może być również wykonane z krwi lub z wymazu z wewnętrznej strony policzka.

      Pozdrawiam,
      dr n. med. Dorota Musiał

  2. Moja 10 letnia córka miała przeciwciała >200 i celiakię potwierdzoną genetycznie. Po prawie 2 latach diety przeciwciała 120 więc wykonano gastroskopię i wycinki są idealne. Co o tym myśleć, czy ktoś też miał taki przypadek?

    • Podane przez Panią dane są niewystarczające, by móc jednoznacznie odpowiedzieć na pytanie. Brak m.in. informacji o teście, jakim wykonano oznaczenie przeciwciał i jakie dokładnie przeciwciała zbadano (anty-tTG, EMA czy anty-DPG), jak również nie wspomniano o wyniku histpat. w okresie poprzedzającym dietę. Jeżeli córka miała objawy związane z celiakią, wysoko dodatni wynik przeciwciał przeciw transglutaminazie tkankowej, potwierdzoną predyspozycję genetyczną i dodatni wynik histpat., to jednoznacznie można potwierdzić celiakię. Po 2 latach stosowania diety bezglutenowej sytuacja powinna ulec normalizacji, tj. przeciwciała powinny zaniknąć do poziomu niewykrywalnego w testach laboratoryjnych, a śluzówka jelita cienkiego w bioptatach powinna dać wynik prawidłowy.
      Jeśli po 2 latach stosowania diety bezglutenowej w testach kontrolnych u Pacjenta z celiakią występują dodatnie przeciwciała lub/i nieprawidłowy wynik biopsji (II lub III stopień w skali Marsha), to znaczy, że Pacjent nieświadomie prawdopodobnie jednak spożywa żywność zawierającą gluten.

      Pozdrawiam,
      dr n. med. Dorota Musiał

    • moja 10-letnia córka po 5 latach diety też ma wciąż przeciwciała a wycinki jelita są ok. Ale oprócz anty – Ttg ma także dwa inne rodzaje przeciwciał bez objawów klinicznych chorób których dotyczą.

  3. Witam. A co z pacjentem który od dzieciństwa ma problemy z bólami brzucha i biegunką. W wieku dorosłym problem nadal jest do tego doszła przewlekła anemia. Z badania hist-pat zanik kosmków 3 a w skali Marsha a wyniki wszystkich przeciwciał w obu klasach ujemne. Genetyka dodatnia. Lekarz upiera się że przy braku przeciwciał to nie może być Celiakia. Na diecie bezglutenowej czuje się lepiej , gdy wracam do normalnej diety czuję mdłości i bóle brzucha oraz mam biegunkę nieraz z silnym bólem brzucha. Po roku takiej diety nie do końca całkowicie bezglutenowej, niewielki zanik kosmków z obfitym naciekiem limfocytarnym ale bez pogłębienia krypt i dalszej anemii ale w mniejszym stopniu. Czytając o wtórny zespole złego wchłaniania raczej to wykluczam, więc co to może być? Pozdrawiam i czekam na odpowiedz.

    • Zdarza się, że u Pacjentów z podejrzeniem celiakii uzyskuje się niejednoznaczne wyniki poszczególnych testów, jak w Pani przypadku. Jeśli u Pacjenta występują objawy nasuwające podejrzenie celiakii, potwierdzono genotyp celiakalny, a przeciwciała specyficzne w celiakii są ujemne, badaniem rozstrzygającym jest biopsja jelita cienkiego. Przed wykonaniem biopsji należy jeszcze przeanalizować czynniki mogące zaburzać wyniki testów serologicznych, prowadząc do wyników fałszywie ujemnych, np. Pacjent w trakcie badania przyjmował leki obniżające odporność albo stosował już dietę eliminującą lub ograniczającą spożycie glutenu i inne. Z Pani opisu wnioskuję, że miała Pani dwukrotnie biopsję jelita cienkiego przed i po wprowadzeniu diety bezglutenowej. W pierwszym badaniu histopatologicznym wykryto zmiany III stopnia w skali Marsha. Taki wynik pozwala na potwierdzenie celiakii niezależnie od ujemnych wyników testów serologicznych. Tym bardziej, że pod wpływem stosowania diety bezglutenowej nastąpiła poprawa. Zalecam jednak konsultację z drugim lekarzem o specjalności gastroenterologia, który z pewnością po przeanalizowaniu Pani pełnej dokumentacji medycznej będzie uprawniony i kompetentny do postawienia rozpoznania.

      Pozdrawiam,
      dr n. med. Dorota Musiał

  4. Badanie na celiakię można już dziś wykonać łatwy i prosty sposób, sam korzystałem z kilku stron by potwierdzić moje problemy z trawieniem i sennością. Nie ufam wszystkim lekarzom, często mylnie diagnozowali u mnie przewlekłe choroby zamiast celiakii. Jakich specjalistów polecacie w Warszawie ?

  5. Witam,
    Moje dziecko jest w trakcie diagnostyki celiaki. Jego podstawowy problem z powodu którego trafilismy do gastrologa to niskorosłość ( jest też pod opieka endo). W wieku 2 lat mial wykonane badania krwi w kierunku celiaki i wtedy wyszły ujemne – miał wtedy nidobór IGA więc był diagnozowanych w innych klasach. W wieku 4,5lat badania zostały powtórzone i niestety wyszły dodatnie: TTG IgA 131, TTG IgG (+) 31, GAF IgG (+) 28) IgA i IgG norma. Badania oczywiście były zrobione 2x i oba dodatnie. W zwiąku z brakiem objawów gastrycznych skierowano nas na gastroskopię. Miesiąc przed badaniem dziecko zaczeło narzekać na ból brzucha o niewiekim nasileniu (wcześniej nie zgłaszało takich objawów). W badaniu makroskopowym było zauważalne zapalenie opuszki oraz częsci pozaopuszkowej dwunastinicy. Od tego momentu zalecono nam dietę bezglutenową, którą wprowadziliśmy (wcześniej dziecko było na normalnej diecie glutenowej). Dziecko w czasie diety bezglutenowej nie narzekało na ból brzucha. Niestey wynik gastroskopi nie jest jednoznaczny dlatego proszę o komentarz co to może oznaczać.
    Opis:
    Stwierdzono zanik kosmków dwunastnicy. Postanowiono o wykonaniu barwienia CD3 w celu oceny obecności limfocytów śródtkankowych. W wyniku barwienia immunohistochemicznego CD3 nie stwierdzono zwiększonej limfocytozy śródnabłonkowej. W chwili obecnej nie jesteśmy w stanie rozpoznać celiaki.

    I jeszcze dodatkowo opiszę wynik badania:
    3/17 antrum – Wycinek błony śluzowej żołądka o zachowanej architektonice gruczołowej. W blaszce właściwej limfoplazmatyczny naciek zapalny o małym nasileniu (+). Kolonii Helicobacter pyroli nie stwierdzono.
    4/17 – Wycinki błony śluzowej dwunastnicy niemal w całości pozbawione pokrywy nabłonkowej bez istotnych nieparwidłowości.
    5/17 – Wycinki błony śluzowej dwunastnicy ogniskowo z obecnością nieco skróconych i pogrubiałych kosmkach. Liczba IEL w granicach normy.

    Zalecono powrót do diety glutenowej, badania genetyczne ( jeszcze nie wykonane) oraz ponowna gastroskopia do pół roku.

    Brakuje nam w tym wszytskim spotkania z lekarzem ( po gastroskopii telefonicznie tylko rozmawiałam z lekarka która nas przyjmowała na badanie), wyniki dostaliśmy pocztą. Czy jest Pani nam w stanie powiedzieć o czym mówią te badania, skąd może sie brać zanik kosmków jeśli nie z celiaki. Czy te wyniki mogą świadczyć o czymś innym niż celiakia ( np. czymś groźniejszym), może powinniśmy ropocząć diagnostykę jeszcze w innym kierunku?

    • Szanowna Pani,
      z przedstawionego przez Panią opisu wynika, że dziecko ma objawy, które mogą wskazywać na celiakię (przede wszystkim niskorosłość oraz dołączające się bóle brzucha). Od razu mam pytanie – czy endokrynolog zna przyczynę niskorosłości? Czy jest ona nieokreślona?
      Zrobione w wieku 2 lat badania serologiczne w kierunku celiakii były negatywne, ale w wieku 4,5 lat wyniki badań przeciwciał były dodatnie, przy czym przeciwciała anty-TTG miały dosyć wysokie stężenie – te wyniki świadczyłyby o tym, że Pani dziecko ma celiakię (testy te są bardzo czułe i swoiste). Jednak wyniki badań histopatologicznych biopsji nie potwierdziły jednej dosyć istotnej cechy celiakii – wzrostu limfocytów śródepitelialnych!, które były w normie. Poza tą ważną cechą obserwowano skrócenie kosmków (typowe dla celiakii).

      Lekarz zdecydował, że brak tej typowej cechy nie pozwala na postawienie diagnozy – celiakia, co jest słuszne, dlatego zaproponował dietę normalną na 6 miesięcy i powtórzenie biopsji. Faktycznie – nie można rozpoznać celiakii, jeżeli w badaniu histopatologicznym nie ma podwyższenia liczby limfocytów śródepitelialnych, gdyż jest to najbardziej typowa cecha histologiczna celiakii. Zanik kosmków (lub skrócenie, pogrubienie) bez wzrostu limfocytów może świadczyć o alergii pokarmowej, nieswoistych procesach zapalnych jelita, jednak w takich przypadkach nie stwierdza się w surowicy obecności przeciwciał typowych dla celiakii, które u Pani syna były dodatnie. Tak więc raczej skłaniałabym się do tego, że Pani syn może mieć celiakię, jednak badanie histologiczne nie potwierdziło tego. Jest to możliwe, gdyż zmiany w jelicie są ogniskowe, więc można ich nie znaleźć w bioptatach pobranych w trakcie endoskopii (co prawda zdarza się to rzadko). Jednak, aby postawić rozpoznanie, liczba limfocytów musi być zwiększona, dlatego też lekarz zdecydował się na wprowadzenie glutenu i powtórną biopsję (co nie jest błędem). Takie postępowanie pozwoli jednoznacznie rozpoznać chorobę u syna. Proszę jednak obserwować objawy podczas wprowadzania glutenu i gdyby stan dziecka pogorszył się, wtedy można zdecydować się na wcześniejszą biopsję, ewentualnie odstąpienie od niej (to zależy od lekarza). Badanie genetyczne jest ważne, gdyż wynik negatywny wykluczy celiakię. Bardzo ważna jest również informacja – jak długo Pani syn był na diecie bezglutenowej i jakie były tego skutki (wg Pani bóle brzucha ustąpiły, a co z przyrostem wzrostu? Czy był jakikolwiek efekt, czy dieta trwała zbyt krótko?). Jeżeli dziecko było dłużej niż 6 tygodni na diecie, warto byłoby wykonać również powtórne badanie przeciwciał (przed wprowadzeniem glutenu do diety), aby stwierdzić, czy dieta bezglutenowa powodowała ich spadek (w celiakii jest to typowe), a potem jaki będzie poziom przeciwciał po wprowadzeniu diety normalnej. To również pomoże w ustaleniu diagnozy.

      Ze względu na skomplikowany przypadek Pani syna warto byłoby skonsultować preparaty histologiczne u innego patologa (Pani zawsze może „wypożyczyć” preparaty), aby potwierdzić zmiany w jelitach – tym bardziej, że w jednym z bioptatów brak jest nabłonków, czyli nie możemy zobaczyć tam limfocytów śródnabłonkowych.

  6. Dziękuję za odpowiedź. I w takim razie uzupełnię opis naszego przypadku – zawsze to dodatkowa wiedza której teraz nam brakuje. Zacznę od tego co dla nas najważniejsze w tym momencie. Dziecko jest pod opieką endokrynologiczną z rozpoznaniem karłowatość gdzie indziej niesklasyfikowana – czyli jak rozumiem nie jest jeszcze znana przyczyna niskorosłości. Dziecko jest pod opieką endo od 3 roku życia. W czasie wizyt i pomiarów u endokrynologa oceniono, że tempo wzrostu jest prawidłowe, badania które nam przeprowadzano w trakcie wizyt też były prawidłowe. Wiek kostny odpowiada wiekowi metrykalnemu. Kolejny etap diagnostyki endo odbywał się w warunkach szpitalnych na które zostaliśmy zapisani na styczeń 2017. Celiakia wyszła nam już po wizycie w przychodni endo a przed pobytem w szpitalu – dlatego wcześniej nie zgłaszaliśmy tego u endokrynologa. Niestety w czasie szpitalnej diagnostyki nie wykonano nam wszystkich zaplanowanych badań ze względu na podejrzenie celiakii. Wykonano nam tylko profil nocny wydzielania hormonu wzrostu i te wyniki były niestety nieprawidłowe (za mało hormonu było wydzielone). Dalszą diagnostykę odłożono do czasu wyjaśnienia tematu celiakii a dokładniej: remisji zmian jelitowych oraz normalizacji miana przeciwciał – około rok żeby zobaczyć czy będzie jakiś efekt „wzrostowy” na diecie BG.
    To budzi nasz największy niepokój i tu prosiłabym o konsultację. Diagnostyka endo trwa bardzo długo, zakładam, że gdyby nie wyszła nam celiakia i kontynuowalibyśmy badania, które doprowadziłyby do ewentualnego podania hormonu wzrostu, trwałoby to co najmniej jeszcze rok jak nie więcej. W tym momencie jesteśmy zawieszeni – jak rozumiem – na półtora roku. Pół roku do gastroskopii + rok na diecie, żeby zobaczyć czy będzie efekt. O ile oczywiście nie będziemy popełniać błędów w diecie (co chyba jest normalne na początku). Dopiero wtedy powrót do diagnostyki która potrwa minimum rok. I dopiero wtedy ewentualne leczenie hormonem – to bardzo dużo czasu (2,5-3 lat).
    Ja oczywiście rozumiem, że nie wiadomo czy moje dziecko się kwalifikuje do hormonu, ale jeśli tak to im wcześniej zacznie przyjmować tym lepsze efekty to przyniesie. Ponieważ jest to chłopak więc odpowiedni wzrost jest istotny dla jego – nazwę to – komfortu życia.
    Proszę o info czy ten stopień zniszczenia jelit, który przedstawiłam w poprzednim poście i całościowy wynik gastroskopii rzeczywiście może wpłynąć na wzrost czy też wydzielanie hormonu wzrostu, złe wchłanianie składników odżywczych a przede wszystkim być definitywnie podstawą do przerwania diagnostyki endo? To jest najważniejsze moje pytanie bo to nas w całej tej sprawie najbardziej niepokoi.
    Dodam, że jeśli chodzi o badania krwi to wyniki są prawidłowe i tu nie ma żadnych niedoborów typowych dla celiakii.
    A teraz wracając do naszej diety BG. Dziecko było na diecie około 6 tygodni (mniej więcej tyle czekaliśmy na wyniki gastroskopii). Lekarz niestetey nie widziała potrzeby robienia badań by sprawdzić poziom przeciwciał na diecie BG. Ja niestety pospieszyłam się z wprowadzeniem glutenu i po fakcie dopiero pomyślałam że mogłam to jednak zrobić prywatnie – dla własnej wiedzy i oceny skuteczności (czystości glutenowej) stosowanej diety. Byłaby to bardzo ważna informacja.
    Co do wzrostu to trudno to chyba ocenić w tak krótkim czasie czy dziecko coś nadrobiło.
    Po wprowadzeniu diety glutenowej dziecko od razu zaczęło narzekać na ból brzucha, pojawiły się też po 2 dniach wymioty. Ponieważ nie wiedziałam czy to zatrucie pokarmowe, rota wirus czy reakcja na gluten po 3 dniach diety glutenowej odstawiłam gluten do czasu ustąpienia objawów. Po tygodniu wróciliśmy do glutenu i te objawy się nie powtórzyły – dziecko nie narzeka na ból brzucha, nie widzę też zmiany w zachowaniu. Na diecie glutenowej jesteśmy od ponad 2 tyg. Ograniczam natomiast mleko bo zawsze wydawało mi się że to mu nie służy. Podsumowując: na tę chwilę objawów „gastrycznych” celiakii nie ma.
    Być może jest to ważne więc dodam na końcu, że dziecko urodziło się jako wcześniak (33 tc), z masą 2380g i wzrostem 47cm.

    • Szanowna Pani,
      dziękujemy za dodatkowe wyjaśnienia. Zgodnie z tym, co Pani napisała, obecnie dziecko jest na diecie normalnej, ale pod kontrolą zarówno gastrologa, jak i endokrynologa, gdyż na obecnym etapie biopsja nie potwierdziła celiakii (brak zwiększenia liczby limfocytów śródepitelialnych). Jeżeli dziecko jest na diecie normalnej, nie ma przeszkód do pogłębionej diagnostyki niskorosłości (szczególnie w kierunku niedoboru hormonu wzrostu) i powinna Pani przede wszystkim rozmawiać o tym z endokrynologiem. Czy wzrost i masa ciała Pani syna jest poniżej 3. centyla na siatkach centylowych? Na pewno lekarz prowadzący powinien monitorować stężenie przeciwciał po wprowadzeniu diety normalnej, gdyż ich wzrost przyspieszy decyzję o powtórnej biopsji. Może warto byłoby w przypadku Pani syna zasięgnąć rady innego gastroenterologa?

  7. Witam. Czy pobierając wycinek z samej opuszki dwunastnicy można zobaczyć zmiany typowe dla celiakii ? Zawsze miałem pobierane wycinki z części za opuszkowej dwunastnicy. Nigdy z opuszki a hist -pat ma potwierdzić czy na diecie jest poprawa. Makroskopowo żadnych zmian widocznych nie było. Dlaczego tym razem z innego miejsca pobrano? Czy będzie to wiarygodny wynik?

    • Dzień dobry, pytania, które zostały do nas skierowane, powinny być zadane placówce i lekarzowi, który przeprowadzał tę procedurę medyczną. Uprzejmie prosimy o zadanie pytań i omówienie wszystkich wątpliwości z lekarzem przy odbiorze wyniku badania histpat.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *